Was mijn ex-directeur narcistisch?

Voor deze vraag lijkt het me handig de gedragingen van mijn ex-directeur eens op een rijtje te zetten. Let wel, al deze informatie is destijds ook overhandigd aan mijn advocaat en zat grotendeels in het verweerschrift en was ook beschikbaar voor mijn eigen advocate middels klaagschriften van de vakbond FNV zelf gericht aan mijn ex-werkgever. Ook had ik deze gedragingen graag aan willen halen tijdens de zitting, (advocaat-) kantonrechter mw. mr. Faber Siermann vond het echter nodig mij alleen enkele (3 in totaal) “gesloten vragen” te stellen waar ik alleen met ja of nee op mocht antwoorden. Een toelichting geven waarom ik “het lef” had om naar de defecte airco te vragen toen ik mij niet lekker begon te voelen en het zweet me aan alle kanten uitbrak (zie Reden van ontslag) mocht dus ook niet van deze “mevrouw” advocaat kantonrechter… De verklaring van mijn ex-directeur vond ze wel voldoende

1. Bij aanvang van de directeur zijn werkzaamheden belooft hij op de werkvloer mee te werken de eerste 2 weken om een goede indruk te krijgen van het werk. Hij houdt het nog geen dag vol en vanaf dag 2 zit hij gewoon in zijn kantoortje. het eerste teken aan de wand…

2. gelijk na zijn indiensttreding begint mijnheer veel vast personeel, dat al vele jaren werkzaam binnen het bedrijf was en veel kennis van zaken had, te ontslaan. Kostte vermogens aan ontslagvergoedingen (1 personeelslid kreeg bijvoorbeeld meer dan 2 ton). Ook nog niet zo schokkend ondanks dat deze ontslagen werkkrachten behoorlijk op leeftijd waren en dus feitelijk veroordeeld werden tot ww en bijstand omdat er maar een zeer kleine kans op nieuw werk voor deze ex-werknemers was. Daar had mijnheer dus geen boodschap aan.

3. Een bode komt vlak na de indiensttreding van deze directeur informatie van de vakbond FNV brengen, welke bedoeld is voor het gewone personeel. Bij de vorige directeur lag dit altijd netjes op tafel in de kantine daarna. Wat deed de nieuwe directeur? Hij krijgt het pakketje, springt in zijn auto en rijdt de bode achterna. Snijdt de bode de weg af en overhandigt het pakketje weer terug met de mededeling nimmer meer zulke pakketjes van het FNV bij hem af te leveren. Verbijsterend op zich. Sindsdien mochten er ook geen vergaderingen van het personeel met het FNV of andere vakbond in de kantine meer plaats vinden. We moesten daarvoor uitwijken naar een locatie 10 minuten verderop gelegen of als het een korte vergadering betrof bij een benzinestation in de buurt onder een afdakje. Het blijkt wel dat de man een bloedhekel had aan het FNV en aan iedere vorm van overleg. Mijnheer dicteert en iedere poging zijn dictaten bespreekbaar te maken liepen op 0 komma 0 uit. Verderop in deze opsomming zal dit nog meer blijken.

3. Alle leuke dingen zoals sinterklaas en kerst werden afgeschaft dan wel verboden. Kerstboom optuigen mocht niet meer, kerstpakket (voorheen altijd top) werd vervangen door een goedkope cadeau-bon van de Kijkshop. Over Sinterklaas nog de volgende “annecdote”: Tijdens een vergadering vlak voor Sinterklaas vraagt een lid van de PVT of er nog wel een banketstaaf af kan voor Sinterklaas. De volgende vergadering heeft mijnheer 1 (!!!) banketstaaf van 99 cent van de Aldi bij zich en overhandigd deze aan het betreffende PVT lid tot verbijstering van het overige personeel die niets krijgen.
Met Pasen bijvoorbeeld staat mijnheer bij de uitgang met een zak kleine chocolade paaseitjes zoals je ze overal tegen komt a la 13 in een dozijn en overhandigt ieder personeelslid 1 (!!!) paaseitje, en daar moet je nog dankbaar voor zijn ook.
Ook andere zaken zoals kledinggeld (het was soms behoorlijk vies werk, ondanks de overall liep kleding onherstelbare schade op door zuren etc.) werden afgeschaft.

4. Er werd onnodig personeel aangenomen op kantoor welke allemaal vaste contracten kregen. Vloerpersoneel kreeg zo goed als nimmer meer een vast contract op hoge uitzondering (heel “toevallig” na mijn ontslag als schijnbare ruilhandel juist wel) na. Resultaat was dat we voorheen makkelijk met 4 man op kantoor toe konden, onder mijn ex-directeur zijn leiding steeg dit tot 10! Lachwekkend was om de nieuwe bedrijfsleider op suède schoentjes door de fabriekshal te zien lopen. En wie moesten het geld verdienen voor al dit overbodige kantoorpersoneel?

5. Mijn ex-directeur probeert via diverse manipulaties de volledige macht binnen de PVT in handen te krijgen zodat er alleen nog kantoorpersoneel in de 3 leden tellende PVT zit. Alleen door groot verzet van het vloerpersoneel kan dit voorkomen worden. Toch blijft mijnheer van mening dat alleen zijn kantoorpersoneel in staat is om de PVT te vertegenwoordigen en pesterijen richting de 2 vertegenwoordigers blijven dan ook doorgaan

6. De “grootheidswaanzin” bleek later ook uit andere feiten: terwijl we qua omvang eigenlijk maar een kleine speler waren t.a.v. andere fabrieken binnen de Holding, ging mijnheer allerlei seminars etc. organiseren, waar natuurlijk het gewone personeel niet welkom was. Alles werd uit de kast getrokken, met dure catering en alles erbij. Terwijl er voor het gewone vloerpersoneel geen klein stukje luxe meer vanaf kon, baadden deze bijeenkomsten in luxe. Misschien dat dit bij mijn ex-directeur (in 30 jaar tijd 15 verschillende werkgevers!!) zijn vorige werkgever, die 10x zo groot is als dat wij waren, wel paste, bij ons sloeg het gewoon nergens op.

7. Tijdens een vergadering circa 2,5 jaar geleden begint mijn ex-directeur opeens de persoonlijke problemen van een collega op tafel te gooien, waarbij o.a. het feit dat deze collega geld van het bedrijf had geleend en grote problemen thuis had werd medegedeeld aan de overige collega’s. Collega natuurlijk volledig over de rooie met als resultaat een bijna-doodsbedreiging aan het adres van het ene lid van de PVT die op mijn ex-directeur zijn hand was. Collega is daarna direct met zeer grote woede naar huis gegaan en een ziekmelding daarna. Gevolg? Collega 2 jaar in de ziektewet en een ontslagaanvraag daarna. Of dit ontslag uiteindelijk is doorgegaan weet ik niet, hopelijk was mijn verklaring over het gedrag van mijn ex-directeur die ik voor deze collega heb opgesteld voldoende om het tegen te houden, want ik heb er daarna niets meer van gehoord. De ontslagaanvraag speelde rond de periode dat de ex-directeur vertrok, dus alweer enkele maanden geleden. Mogelijk dat de Holding uiteindelijk eieren voor zijn geld heeft gekozen toen ze doorkregen dat dit ontslag veel geld ging kosten, ik weet het niet. Maar hier gaan we toch al behoorlijk richting Narcisme lijkt mij. Een totaal gebrek aan Empathie in ieder geval door deze info over deze collega aan iedereen tijdens een vergadering mede te delen. Het sloeg werkelijk nergens op.

8. Mijnheer de directeur is vanaf het begin al bezig de arbeidsvoorwaarden eenzijdig aan te passen waardoor het personeel er nog meer op achteruit gaat. Er ontstaan grote meningsverschillen en problemen, waarna uiteindelijk 1 van de Holdings-directeuren (laten we hem De Belg noemen) er aan te pas moet komen om het op te lossen. Deze Holding-directeur tekent een overeenkomst met de vakbonden waaronder het FNV waar mijn ex-directeur het niet echt mee eens was, ondanks het feit dat ook zijn handtekening onder de overeenkomst staat. Anderhalf jaar later (!!) heeft mijnheer nog steeds geen uitvoering gegeven aan de overeenkomst en negeert dus gewoon de door zijn meerdere ondertekende overeenkomst onder het motto “ik weet het toch beter dan Holdingsdirecteur De Belg”. Kijk, dat riekt ook al behoorlijk naar Narcisme. Maar de bonden dan vraagt u zich af? Ach, die hadden het zo druk met Aldel Delfzijl, dat er voor iedere andere werknemer van welk bedrijf ook in de provincie Groningen simpelweg geen tijd meer was. Die hebben het ook wat laten versloeren zo te zeggen.

9. Het wordt tijd na deze punten (ik  kan er nog veel meer noemen, maar dan wordt het wat langdradig) het mogelijk Narcistisch gedrag van deze directeur richting mijn persoon te gaan vermelden. Zoals in de “reden voor ontslag” vermeld staat ben ik bij het overlijden van mijn vader aan een hartaanval ten gevolge van een embolie aanwezig geweest van begin tot helaas het eind. Dit vond plaats midden in de bouwvak. En zo’n gebeurtenis gaat je echt niet in de koude kleren zitten, zeker niet als het je laatst levende ouder is. Ik werd er compleet ziek en overspannen van. Er gaat dan echt van alles in je hoofd om waardoor rationeel denken praktisch onmogelijk wordt. Woede, verdriet, angst, zelfverwijten en ga zo maar door…
Ik bel de volgende dag dus het bedrijf op met de mededeling dat ik ziek ben en om welke reden met het idee dat er een controlerend arts gestuurd zal worden. Echter, vanwege de bouwvak is er bijna niemand aanwezig en een collega die toevallig nog wel aanwezig is neemt het gesprek aan. Deze collega begrijpt weinig van het gesprek en vermeldt het schijnbaar niet als ziekmelding. Gevolg dus geen controlerend arts, terwijl ik er wel op reken. Het uitblijven van de arts verklaar ik op dat moment aan mijzelf dat het ook voor bedrijfsartsen vakantie is en dat men waarschijnlijk ook wel begrijpt dat je van zo’n gebeurtenis volledig van de kaart bent. Uiteindelijk komt het er op neer dat mijn directeur de ziekmelding gewoon weigert, waardoor hij in feite 9 vakantiedagen van mij afjat en hij meldt mij pas ziek op de eerste werkdag na de vakantie. Via de vakbond bij het UWV een Deskundigenoordeel aangevraagd die mij volledig in het gelijk stelde, maar ook daar had mijnheer lak aan (net als kantonrechter mw. mr. Faber Siermann tijdens de zitting trouwens). Kijk, dat is een behoorlijk stukje “gebrek aan Empathie”, maar ja, mijn ex-directeur weet alles beter dan wie ook ter wereld, dus ook beter dan een arts van het UWV. Waarbij wel opgemerkt dient te worden dat een Deskundigenoordeel niet dwingend is, een werkgever mag het dus negeren hoewel dat zelden gebeurd omdat kantonrechters, op mw. mr. Faber Siermann na dan, het Deskundigenoordeel normaal gesproken wel volgen.

Geef een reactie